Er was iets met Mia. Iets dat haar hulpeloos sympathiek maakte. Een knik wanneer ze haar rechterbeen op de grond zette, alsof ze bij elke stap een kleine buiging maakte voor het bovenaardse. Neen, ze geloofde niet in het bovenaardse. Het interesseerde haar niet waar ze vandaan kwam, waarom ze hier was of welke moer het scheelde wat ze ervan zou maken. Filosofie is voor pseudo's, vond ze, voor mensen die teveel tijd hebben om na te denken, nutteloze theorieën voor nutteloze boeken in nutteloze gebouwen op een nutteloze wereld. We zijn in het post-filosofische tijdperk. Filosofie heeft niet altijd bestaan, het is een error van onze ontwikkeling, een neveneffect van de wetenschap. Het moet dan maar eens gedaan zijn.
Bij haar 2miljoenste knik werden haar gedachten grondig verstoord door een elektrisch-blauwe sjakosj van een bekend Frans merk.
2 minuten later was ze opgelucht dat ze die kans alvast niet had laten schieten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten